Hindistan Gezi Maliyeti

Öncelikli olarak burada kendi kişisel planlarıma göre harcamalarımı paylaşacağım.Fikir verme açısından bu rakamları veriyorum.Para birimi ve ülke içi maliyetler dönem kuruna göre değişebilir. Hindistan seyahati için her şey dahil toplam 4000TL harcamışım.Ayrıntılı olarak merak edenler işte buyrun.(Mart 2016 itibariyle 1TL=23 rupi)

Hindistan Vizesi: 42$
Toplam geçirdiğim süre: 14 Gün

Uçuş Maliyetleri:
20 Mart 2016 gidiş Pegasus airways Bişkek aktarmalı 524 TL (4 ay öncesinden almıştım bileti)
4 Nisan 2016 dönüş Kuwait airways Kuweyt aktarmalı 838 TL (10 Martta tickets.com.tr den aldığım bilet fiyatı.)
Delhi'den Varanasi'ye İndigo airways uçak bileti 150 TL
Varanasi'den Goa'ya İndigo airways uçak bileti 250TL bu iki bileti de 6 Martta internet üzerinden aldım.(Ülke içi uzak mesafeleri eğer ki fazla zamanınız yoksa uçakla katetmeniz gerekiyor.)

Hindistan konaklama maliyetlerim (Kabaca 300TL) :
1.2. gün Delhi Stops Hostel 1200 rupi, yaklaşık 52 tl
3.4.5. gün Jaipur Roadhouse Hostels 900 rupi, yaklaşık 40 tl
6.gün Delhi , Airport Inn Hotel gecelik 1000 rupi yaklaşık 43 tl
7.8.9.gün Varanasi Blox Hostel 1020 rupi,yaklaşık 44 tl
10.11. gün Anjuna Beach Goa Wonderland Hostel, 1050 rupi yaklaşık 45 tl
12.günün gecesi Goa'dan Mumbai'ye 12 saatlik tren yolculuğu yaptığım için konaklama maliyetim olmadı.
13.14. gün Mumbai Wonderers Backpakers Homestay ,1600 rupi yaklaşık 69tl

Konaklama işi yurt dışı seyahatlerinin önemli bir kısmını oluşturuyor.Kimisi güvenlik ve hijyen nedeniyle bol yıldızlı otellerde konaklıyor.Kimisi hostel diye tabir edilen yatakhane tarzı,dünyanın her yerinden gezginlerin genelde  bir kaç günlük konakladıkları çok ucuz yerleri tercih ediyor.Bunlara alternatif couchsurfing,airbnb gibi bedava denilebilecek sosyal ağ siteleri aracılığıyla konaklama ve sosyalleşme yöntemlerinden faydalanıyor.
Ben gitmeden önce hepsini araştırdım ve booking.com dan kalacağım hostellerde rezervasyonlarımı yaptım.İlk seyahatim olmasına rağmen neden daha güvenli olan otelleri tercih etmedim sorusuna cevabım ise, o kadar parayı bol yıldızlı otellere ödeyip bana göre fuzuli masrafa girmemekti.Çünkü otelleri sadece gece uyumak için kullanacaktım.Dünyanın her yerinden insanlarla tanışıp sosyalleşmek özgürlüğün paylaşmanın tadına varmaktı amacım.O nedenle  hostelleri tercih ettim.
Gitmeden önce couchsurfingden iletişim kurduğum birkaç kişide kalma planlarım da alternatiflerim arasındaydı fakat seyahat temposunda ne o arkadaşlarla tanışabildim ne de evlerinde misafir olabildim.

Ülke içi diğer ulaşım maliyeti (14 gün için): 10.000 rupi(430 TL)
 (Bunların içerisinde Delhi'den Agra ya tren(1500),Agra gün boyu rikşa kiralama 1000,Jaipurdan Delhi'ye otobüs (800) ,Varanasi'den varanasi havaalanına motorsiklet 400, Goa havaalanından Anjuna'ya taksi 600, Anjuna'dan margao'ya taksi 400rupi maliyetin büyük kısmını oluşturan kalemler. Geri kalanlar ise kısa mesafeli rikşa ücretleri)

Hindistan yeme içme, alışveriş ve diğer maliyetler: 25.000 rupi,yaklaşık 1080TL
(Bunun en az 10.000 rupisi hediyelik eşya alışverişi için harcandı)

Gördüğünüz gibi 4000TL ye kişisel olarak dolu dolu 6-7 şehir gezilebiliyor.2 hafta  değil de 3 hafta vaktim olsa maliyet açısından değişen pek bir şey olmazdı.Uçak masrafları yerine trenle seyahat edip o paraya 1 hafta daha gezilebilirdi mesela.Yani kısacası ulaşım,konaklama vs her şey sizin planlamanıza bağlı.Benim günlük 1000rupi harcadığım yerde bir başka gezgin arkadaş 250 rupi harcamayla çok rahat gününü geçirebiliyor.Buna şahit olduğum için örneklendirdim.Şuanki aklım olsa daha fazla alışveriş yapmak isterdim diyorum ama oradayken iş değişiyor.Eğer seyahat için sınırlı bir bütçeniz varsa elinizdeki parayı yetirme gayretine giriyorsunuz.Oradayken hemen her rikşa şoförüyle ve satıcılarla kora kor pazarlıklara girişmem bunun en iyi göstergesi.:) Umarım gitmek isteyenlerin kafasındaki soru işaretlerine bir nebze olsun çözüm bulabilmişimdir.Başka sorusu olan arkadaşlar profilimden iletişim kurabilir.Gidecek olanlara şimdiden hayırlı yolculuklar.:)

Hindistan 14. ve Son Gün (3 Nisan 2016 Pazar)

Hindistan seyahatimin son gününde erkenden uyandım.Bu güne özgü yegane amacım Bollywood film stüdyolarını görmekti.Bu sebeple hazırlanıp hemen dışarı çıktım Abhu ile buluşmaya bana tarif edilen Oberoi Mall'a gitmek için bir taksi ile anlaştım.(Yaklaşık yarım saatlik bir yol, 80 rupi taksimetre )(Taksiye binmeden önce aksilik bu ya internet paketim bitti.Burada internet elim ayağım gibi. En yakın telefoncudan 100mb lık bir paket yüklettim.)Aslına stüdyoları görme fırsatı dün geceye kadar elimde yoktu ve ben Hindistan'dan bu hayalimi gerçekleştirmeden döneceğim için üzgündüm.Akşam o yolları biraz da bunu düşünerek can sıkıntısıyla arşınlamıştım.Kısaca değinmem gerekirse,gece hotele geldiğimde 4-5 kişilik arkadaş grubu içerisinde sohbet  esnasında Bollywood sevdamdan bahsetmiştim.İçlerinden biri tv kanalında ve film yapımcılarıyla çalışan biri çıktı.Benim fanatik bollywoodcu olmam ve Hint sinemasına ,Hindistan'a dair pek çok şey biliyor olmam  Kumaresh'i çok şaşırttı ve ilgisini çekti.Ve bana yardımcı olması için setlerde çalışan arkadaşı Abhu'yu arayıp yarın için bana yardım etmesini istedi.Böylece Bollywood kapıları benim için açılmış oldu. :) Abhuyu beklerken Oberoi Avm'de biraz dolaştım ve tropik bir meyve salatasıyla kahvaltımı yaptım.Hindistan'da gittiğim ilk ve son avm idi ve ülke şartlarına göre baya lüks bir mekan.Fiyatlar da onu gösteriyordu zaten.

Abhu ile buluşma yerinde tanışıp motoruna atladıktan sonra  doğru film stüdyolarının yolunu tuttuk.

Burası Mumbai'nin kuzeydoğusunda yer alan film stüdyolarından biri.Devasa genişlikte ve girişinde güvenlik önlemlerini olduğu içerisinde film stüdyolarını barındıran  bir merkez..Pazar günü olması sebebiyle çok sakindi ve birkaç dizi çekimi vardı.Biraz çekimleri seyrettikten sonra Bollywood'un kralı Shahrukh Khan'ın Raees filminin de bir kısmının çekildiği stüdyoları görmek benim için günü en önemli ödülüydü adeta. :)

Raees stüdyolarına gider. ;)

Bir süre   gezdikten ve film city içerisinde bir kafede soğuk bir şeyler içtikten sonra, bu sefer Mumbai'nin kuzey batısında kalan Juhu sahiline yakın kümelenmiş bazı çekim stüdyolarını ziyaret ettik.Bu beyaz ,görkemli yapı da film çekimlerinde kullanılan evlerden biri.Abhu bana ünlü filmlerin bir kısmının çekildiği ,aktörler, aktrislerin sahip oldugu yerleri özetle gösterdi motorla gezerken.

Biraz da okyanus esintisinde serinlemek için bu bölgeye geldik..Burası çok işlek bir bölgeymiş, tabi öğle sıcağında değil.Fotoğrafta gördüğünüz meşrubatta ısrarlara dayanamayıp içtiğim aşırı zararlı olduğunu düşündüğüm bir şeydi.Abimiz buzu rendeleyip şişelerdeki aromalardan katıp öyle taktim ediyor.Karıştırarak hem kaşıklayıp hem de içiyorsunuz bittikçe de eriyene kadar  tazeliyor. :)

                                                Adını unuttuğum serinletici içecek.

Film stüdyoları ve sahil turu bitince Abhu beni yaşadığı yeri göstermek ve arkadaşlarıyla tanıştırmak için Malwani mahallesine getirdi.Burası Pakistanlıların ağırlıkla yaşadığı yerleşim birimlerinden biriydi.Burada arkadaş canlısı Pakistanlı 3 arkadaşla tanıştım hepsi de aşırı eğlenceli ve cana yakın arkadaşlardı.Benim Türkiye'den gelen Müslüman bir misafir olduğumu öğrenince de ellerinden gelen misafirperverliği göstermek istediler.Kısıtlı zamanımda biraz pazar yerini dolaştık ve alışveriş ihtiyaçlarımı karşıladım.(Onların bu konuda çok faydası oldu.Satıcıların hemen hepsini tanıyor olmaları ve fiyatlarla birebir ilgilenmeleriyle satıcıların söylediği fiyatın çok  daha altında aldım hepsini:) )

Tandır fırını

Burası da sokak lokantalarından.Görüntü hiç iç açıcı gelmedi bana. :/

Alışveriş ve gezi dönüşü tam da benim aklımdan çıkmışken bir de ne göreyim. :) Bollywood dan sıkça hatırladığımız gol gappa (pani puri) gözümün önünde.(Biliyorum çoğunuzun aklına ilk Rab Ne Bana Di Jodi filmi geldi :) ) Seyyar satıcı iş üstündeyken bizimkilerin de hemen tezgaha yönelmesiyle ardı ardına gol gappa lokmaları ağızlarda eriyip gitti.Benim için buradaki gerçekleştirmesi gereken özel  anlardan biri olduğu için telefonu arkadaşa verip videoya almasını istedim ve ilk gol gappa yeme tecrübemi zor da olsa edinmiş oldum.Zor diyorum çünkü bunun iki türlüsü var.Biri bol baharatlı ve acılı diğeri de tatlı versiyonu.Ben baharatlıyla başladım ve ilk partı ağzıma atmamla beraber ben de inanılmaz kötü bir etki yarattı ve su takviyesiyle güçlükle yiyebildim.Daha sonra tatlı olanlardan birkaç taneyi rahat bir şekilde yiyip bitidim.Sakın ola bunu filmlerde gördüğünüz  kadar lezzetli ve sindirimi kolay bir şey gibi hayal etmeyin.Şahsen hiç bana göre değilmiş :) 

Gol Gappa (Pani Puri)
Pani , Hintçe de su demek..Puri ise püre demek..
Bu atıştırmalık Hindistan'da bizdeki midyeciler gibi her köşe başında bulabileceğiniz bir atıştırmalık.

Arkadaşın elindeki de bildiğiniz su..Ben poşetle su satıldığını ilk burada gördüm.(1 rupee) :)

İleride kesilmek için besiye çekilen hayvancıklar :/

Geç olmuştu ve benim sabah erken saatte uçağım vardı..Bu saatten sonra pek fotoğraf çekemedim fakat birkaç saat daha takıldık beraber..Gün sonunda arkadaşlarla vedalaşıp iletişim bilgilerini aldıktan sonra beni hostele yakın bir yere bıraktılar ve hazırlığımı yapıp biraz istirahat ettikten sonra gece 4'e doğru sokakta rikşasının içinde uyuyan bir şoförü kaldırıp Pelin'le havalimanının yolunu tuttuk.(100 rupi) Check-in ve pasaport kontrol işlemlerini yaptıktan sonra cebimde kalan fazladan 2000 rupiye biraz hediyelik eşya ve yolda yemek için bir şeyler aldım.

Sabah 6:25 'teki Kuwait havayolları uçağı,artık Hindistan seyahatimin sonu demekti.Buradan acı tatlı bir çok anıyla ve hayat tecrübesiyle dönüyorum..Bir daha Hindistan'a gelebilir miyim bilmiyorum ama eğer ki fırsatım olursa bu apayrı dünyanın keşfedilecek birçok yeri var.

Havalimanındaki bir mağazanın girişinde Gandhi'nin balmumu heykeli.

Ve Gandhi'nin bir sözüyle noktalamak istiyorum.

"Basit yaşa ki başkaları da var olabilsin."

Evet Hindistan halkının hepsi olmasa da çoğunluğu basit yaşıyordu ama hayatın bütün zorluklarına  rağmen onları mutlu kılan bir felsefeleri ve inanç sistemleri vardı.Bu da onlara hayat katıyordu .Bu, kendiyle ,doğayla ve hayvanlarla  barışık ülke , dünyaya hep farklı açıdan bakıyor.O nedenle burası farklı bir diyar..Başka bir sloganla burası incredible India...

Hindistan 13.Gün (2 Nisan 2016 Mumbai)

Salaam Bombay!
Sabah saat 6 gibi 12 saat süren 20 duraklık uzun ve yorucu bir tren yolculuğunun ardından Mumbai Chhatrapati Shivaji Terminali'ne ulaşmıştım.Bu terminal dünyanın sayılı güzellikteki istasyonlarından biriymiş ve Unesco dünya mirasları listesindeymiş.

Sabahın ilk ışıklarında tren istasyonunun girişindeki hummalı kalabalık.Fotoğrafta görünenlerin hepsi çiçek başları.

Aşırı derecede yorgun ve mahmurluk içerisinde istasyondan çıktığım gibi ilk işim taksiye atlamak oldu. Mumbai'de taksiler diğer şehirler gibi değil burada kaçak rikşalar yasak.Tek tip sarı siyah renkte genelde taksimetre ile çalışan taksi ve oto rikşalar var . Bir taksiye atlayıp daha önceden rezervasyon yaptığım ama seyahat temposundan fırsat bulamayıp değiştiremediğim Wanderers Backpackers 'e şoförün de adresi bilmemesi üzerine yoğun uğraşlar sonucu ulaştım.
Burayı 3 gece için 1600 rupi'ye rezerve etmiştim ama rezervasyonu iptal etmediğim için 2 geceliğine de olsa ödemeyi yaptım.Burası  residans içinde bir daireydi.Küçücük odalara ikişerli ve üçerli ranzalar atmışlar.Salon mutfak ve banyo 'dan oluşan normal apartman dairesiydi.O nedenle burası diğer kaldığım hosteller gibi olmayan misafir eviydi.Bana gösterilen yatağa geçip 2-3 saat kestirdim.Uyanınca da daha önce sözleştiğim Niraj ile buluşmak için dışarı çıktım.(Niraj, bollywood gruplarından tanıştığım bir arkadaşım.Hindistan'a geldiğinde ben görmeden gitme demişti zamanında :) Fakat buluşma yerimiz Mumbai'nin en güneyindeki Gateway of India (Hindistan giriş kapısı) idi. Ben ise daha kuzeyde kalan Andheri'de idim.Oraya şu meşhur banliyö trenlerini aracılığıyla gitmek istedim ve Andheri tren istasyonuna kadar yürüyerek gittim.
Mumbai de  hava aşırı sıcaktı ve hava kirliliği de diğer şehirlere nazaran daha fazla olduğunu hissettim.Ve yürürken gözlemlediğim bu şehrin kaotik yapısı..Birbiri ardına sıralanmış devasa lüks plazalar,gökdelenler ve hemen bucağında kurulu varoş mahalleleri..Mumbai, zengin ve fakir arasındaki uçurumun en bariz şekilde görüldüğü şehirdi bana göre.

Andheri tren istasyonundayım.

Tren bileti almam biraz zor oldu, gişelerde yoğun bir kuyruk var ve gişe memurları da bu yoğunluktan bezmiş olacakki fena derecede agresif.Bir süre bekledikten sonra son durak olan Chhatrapati Shivaji terminali için 30 rupilik biletimi aldım.Peronumu bulduktan sonra da kalabalıkların hakim olduğu kompartımanlardan diğerlerine göre daha boş olanına atlıyorum.4 kişilik koltukta 4 kişi oturuyoruz ama burada gittiğiniz zaman sıkça karşılacağınız benim başta yadırgayıp sonra gülümsediğim olayı yaşayacaksınız.

Her koltuğun kenarında meğersem ekstra gizli bir kişilik yer varmış.Yanınıza gelip dikilen kişi sizi hafifçe dürtükleyip kıçını koltuğun kenarına iliştiriyor ve koltuğu 4,5 kişilik yapıyor.Bunu çoğu koltukta gördüm.Ben de "noluyoruz yahu" tepkisini versem de göz göze geldiğim diğer insanlar bakışlarıyla bunun banliyö trenlerinde normal bir şey olduğunu anlatıyor adeta. :) Bu arada herhangi bir bilet kontrolü olmadı ve yaklaşık 20 dk lık bir yolculuk sonrası istasyona ulaştım.

Tren istasyonunda indikten sonra India geçidine gitmek için taksi buldum ama taksici bana 5-10 dakikalık yol için turist tarifesi çekti.150 rupi istediği yolu 50 rupi den fazla vermem deyip anlaştım.Bu bölge Mumbai'nin en modern bölgesi konumunda ve buraya Colaba isim verilmiş.Lüks yapılar asfalt yollar Avrupai görünümde insanlar, sokaklar..Burası her şeyiyle İngiliz izleri taşıyor..

Sonunda India Gate'de arkadaşım Niraj ile buluştum.


Geçidin hemen çaprazında ise vakti zamanında zengin  İngilizlerin konakladıkları meşhur Taj Mahal hotel var.Muhteşem mimari yapısıyla görkemli bir şekilde yıllara meydan okuyan hotel turistler için de uğrak bir yapı.Bu bölgede dikkatimden kaçmayan geniş güvenlik önlemleri gün boyu sürüyor.Nedeni ise 2008 yılında buraya yapılan ve 171 kişinin ölümüne neden olan terör saldırıları.

Bulunduğumuz yerde biraz sohbet edip bir şipşak fotoğrafçıya hatıra fotoğrafı çektirdikten sonra başladık yolları arşınlamaya..
Yoğun kalabalık ve trafik beraberinde havanında çok sıcak olmasıyla girdik bir restorana biraz dinlenip rahatlayalım dedik.Menü her zamanki gibi bana aşırı yabancı geldi ben de bir tatlı sipariş ettim.Niraj'ın çok övdüğü aşağıda fotoğrafı olan tatlıyı yedim.Garip bir ismi vardı tam hatırlayamadım, tadı da sütlaca benzer.

Bir de Mumbai'ye gelindiğinde şu meşhur Marine Drive 'ı görmezseniz olmazmış.Biz de gittik gördük.Burası okyanusun şehirle buluştuğu devasa uzunlukta bir kordon.Akşam üzeri eşini dostunu sevgilisini alan buraya akın ediyor adeta..Püfür püfür esen okyanus esintisine karşı kafa dinlemek için güzel bir yer.

Marine Drive

Tabi buraya gelmişken en çok hayalini kurduğum ,yapılacaklar listesinde başı çeken sinema da Bollywood filmi izlemenin tam zamanıydı..Ne izleyelim diye pek fazla düşünmedik çünkü o ara vizyonda 2 tane film vardı.Kİ&Ka (Ladki&Ladka) ve Kapoor and Sons filmleri..Ben Kareena&Arjun ikilisinin kimyasını merak ettiğim için bu filmi izlemek istedim.İlk girdiğimiz sinema da bilet fiyatı Hindistan geneline göre aşırı pahalıydı..Yürüyerek yakındaki bir başka sinemaya gittik,o esnada yol üstü uğrak büfelerinden birinde soğuk mango suyumuzu içmeyi unutmadık tabi. :) Bulduğumuz diğer sinema da ücret pahalı olunca yapacak bir şey yok deyip aldık biletleri ve başladık filmi izlemeye.(Niraj'ın dediğine göre normalde biletler Hindistan genelinde  10 rupi ile 30 rupi arasındaymış ama burada tek bilete 150 rupi ödedik biz.Bu da metropol şehirlerde hayat pahalılığını gösteren örneklerden biriydi.)

Sinema girişi

Salonda Fan filminin afişini bulmuşum fotoğraf çekinmeden dururmuyum. ;)

Filmi büyük bir bir zevkle izledik.Hep hayalim olan Hindistan'da bir sinemada Bollywood filmi izlemek gerçekten başka bir duyguydu.Filmin konusuna kısaca değinmem gerekirse ,evlilik öncesi anlaşma yapan çiftimiz evlilikteki görevlerini değiş tokuş yapıyorlar.Arjun ev erkeği ,Kareena ise iş kadını oluyor.Bu başta onlara çok zevkli gelir aynı zamanda da medya da baya popüler olurlar.Ancak başarıları arttıkça birbirleri arasında önüne geçilemeyen bir rekabet söz konusu olur.

Ki&Ka 'da bizden bir görüntü görmek te güzeldi. :)

Filmi izledikten sonra saat zaten akşam 9'u geçiyordu.Tren istasyonunda Andheri için bir bilet (10 rupi) alıp  atladım trene.Aşırı kalabalıktı neredeyse ezile ezile,çanta cüzdan ve telefona dikkat etmekle cebelleşerek  yolculuğu bitirdim. :)

İstasyondan indiğimde biraz daha merkezi bir bölgeye doğru yürüyüp midemdeki açlık hissini daha fazla bastıramayacağımı anlayınca sevinçle bulduğum bir fast food restorana girip karnımı doyurdum.Saatte baya geç olmuştu ortalıkta onlarca taksi dönerken ben nedense biraz yürümek istedim.Çünkü yarın Hindistan'da son günümdü ve ben Jaipura geldiğim akşam gibi yolları arşınlayarak buradaki yaşamın nabzını tutmak ,çıplak gözle şahit olmak istedim.

Sağı solu seyrederek hayatın akışını sorgulayarak iki saate yakın yürümüşüm..Tabi yolu navigasyon ile takip ederek buldum.Yol boyunca gördüğüm sokaklarda, kaldırım kenarlarında yatan insanlar artık Hindistan'da alıştığım görüntülerdi. Bir de alkol kullanma oranı baya yüksek olacak ki alkol satan bizim tekel bayii dediğimiz dükkanların önleri yine tıka basa dolu insanlar içki almak için kuyruğa girmişti adeta..

Hotele yaklaştığımda buradaki hayati ihtiyaçların başında gelen suyumu açık olan Sai Krishna restaurantın içecek dolabından (30 rupi) alıp hotele geçtim ve diğer arkadaşlarla biraz sohbet ettikten  sonra istirahate çekildim çünkü yarın son ve büyük gün...

Gözüme Takılanlar: Hava kirliliği Hindistan'da diğer bulunduğum yerlere göre kat kat daha fazla.Hava aşırı sıcakta olunca buranın havasına alışmakta ilk başta zorluk çekiyor insan.

Günün Bilançosu: 

Konaklama: 2 gece için 1600 rupi, 

Ulaşım : 460 rupi

Yeme içme : 700 rupi

Not: Mumbai'de çektiğim fotoğrafları kaybettiğim için cep telefonundaki birkaç fotoğrafı paylaşabildim sadece.

Hindistan 12.Gün (1 Nisan 2016 Goa -> Mumbai)

Hindistan'da son günler yaklaşıyor..Sabah 10 gibi uyandıktan sonra seyahate çıkmadan önce Goa'dan Mumbai'ye uçakla gitmeyi planlamıştım..Ama ani bir karar verip Mumbai'ye tren yolculuğu yapmak istedim.Bu nedenle Pelin ve hosteldeki bir başka Hintli arkadaşla taksi kiralayıp Goa airporta gittik .Onlar Mumbai'ye uçtu ben ise plansız bir yolculuğa.Taksi tutmak, masrafı bölüşme anlamı da taşıdığı için üçümüzün de işine yaradı..Onlarla orada ayrıldıktan sonra Mumbai'ye en yakın tren seferi yapan istasyon olan Margao (Magdaon) 'a gitmek için bir korsan taksi sürücüsü ile anlaşıp koyuldum yola.1 saate yakın süren bu taksi yolculuğum da keyifliydi.Yolculuk boyunca şoför abi vesilesiyle latin müzikleri dinledim.

Margao tren istasyonuna öğle saatlerinde ulaştıktan sonra turist bilet satış ofisini buldum ve daha önce mobilden incelediğim  14:30 da ki trende yer ayırtmak istedim.Ne yazık ki bunun için geç kalmıştım.Hindistan'da tren rezervasyonlarını baya önceden yapmak gerekiyor çünkü çabuk tükeniyor..Ben de yapacak bir şey yok madem en yakın seferi sorduğumda 18:00'da ve Konkan Kanya Express 'te SL (Sleeper Class) en düşük sınıf yataklı sınıfta yer olduğunu öğrendim.Mecbur bileti alıp çıktım istasyondan(Bilet için 390 rupi ödedim) ..

Tren saatine kadar olan 3-4 saat Margao'yu gezmek için  iyi bir fırsattı.Burada dezavantajları avantajlara çevirmek gerekiyor.

Sinema girişi afişlerinden biri.Çok sevdiğimiz Bollywood filmleri :)

Biraz köşe bucak gezip fotoğraf çektikten sonra bir şeyler atıştırmak için Shahi Darbar isminde bir kafeye girdim.Burayı bulana kadar da baya yürüdüğüm söylenebilir.Hindistan genelinde böyle..Kafe kafe değil,bakkal bakkal değil..Biraz dişe dokunur bir yer bulmak zor oluyor.Burada fiyatlar çok hesaplıydı,ben meyve salatası ,kulfi dondurma tarzı şeyler atıştırırken diğer yandan da telefonumu şarj ettim.Meyve salatası,kulfi ve cola ya toplam 260 rupi(yaklaşık 11tl) ödeyerek kafeden ayrılmıştım.

Shahi Darbar'ın girişinde döner tezgahı asılmış.Bunu Hindistan'da ilk defa gördüm.

Hindistan'da yemekten sonra restorant lokanta ,tren vs lerde bu tarz bir tatlandırıcı veya bir çeşit tat veren bir şey(soldaki tohum gibi) ikram ederler.

İstirahatten sonra biraz daha Margao yu gezip birtakım alışveriş yaptım.Burada kapalı bir pazar yeri var çok küçük ve labirent gibi..Aradığınız her şeyi bulabilirsiniz burada..Ben havasızlıktan fazla duramadan çıktım ve  kıyafet almak için tesadüfen girdiğim bir dükkanın sahibi de Irak'lı bir müslüman kardeşimiz çıktı.Yarım saatten fazla süren koyu bir sohbet ve pazarlıktan sonra çok makul bir fiyata birkaç hediyelik kıyafet alıp dükkandan ayrıldım..Tren sefer saati de yaklaşıyordu ,durdurduğum ilk motora atlayıp istasyona gittim..Tren saati geldiğinde peron ve vagonu bulup yerleşmek bu defa zor olmadı..

Şimdi 12 saatlik bir tren yolculuğu beni bekliyor..

Gün batımına doğru seyre değer yerlerden geçiyoruz.

Trenin içinden bir görüntü.(oturduğum yerden çektim)

Hindistan'da en merak ettiğim tren sınıfındayım. Sleeper Class kompartımanının kapı kısmı yok ,koridora bakıyor ve karşılıklı 3 er adet açmalı yatak var.En alttaki sabit olduğu için açılmıyor.Hepsinin numaraları var.Yani bahsettiğim kompartımana normal şartlarda 6 kişilik.Ben en alttakinin cam kenarındaydım.Fakat gecenin ilerleyen saatlerinde tren istasyonlarda durdukça yoğunluk artıyor ve koridorlara yerlere kıvrılıp uyuyan insan sayısı artmaya başlıyor.Gerçekten benim için çok farklı deneyim oldu bu yolculuk.Belli bir süre dışarıyı seyrettikten sonra gece olunca yatakları açıp  insanlar uyku moduna geçmeye başlayınca ben de çantamı yastık yapıp uykuya daldım...

Gözüme Takılanlar: Görüyorumki trenler Hindistan'ın hayat damarları gibi.Ülkeyi çevreleyen binlerce kilometrelik bir ağ ile milyonlarca insan bir yerden başka bir yere yolculuk yapıyor.Sistemin işleyişine canlı şahit olunca daha bir hayret içinde kalıyorum.

Maliyet : Ulaşım 800 rupi, yeme içme 350 rupi, alışveriş 4000 rupi